yoksun ,hayat öyle zor bi sınav ki ...yoksun iliklerime kadar üşüyorum..baktığım her yerde sen dokunduğum , her acı sensizliğin sillesi gidişin bin bıçak sapladı göğsüme...
zaman içine mi aktı yoksa .......karardı dünyam ..aslında çıkmazları ben yaratmamışmıydımki bitanem..sesini duymak hayal edilemiycek kadar harikaydı...öylesine özlemişim ki ....öylesine hıçkırıklara boğuldum ki...............lanet ediyorum artık...
yarım kaldı yine sevdalar..o tutsak oldugum gözlerin...o gün bi başka bakıyor bi bi başka gülümsüyordu sanki. bi kış günü bugulu bi camın önünde o...
bi adım daha ...bi adım daha yaklışmışım sanki..ürkek adımların yerini kararlı bi okadarda hırslı adımlar almış.yokluğun ölümdü .sessiz çığlıktı ,ürkek adımlardı yokluğun.gözlerinin önü kızarır...
artık Antalya'da da kış var ...ne tuaf değilmi ?eskiden de ankarada .ve ben her kış geldiğinde bi sitem bi sitem..oysa o karla kaplı yollar...
kimsesizim artık;sessiz çığlıklarn doruk noktasındayım.feryadımı duysan yüreğimdeki anlatmak ne mümkün .elimde değil ben sussam yüreğim susmuyo ki kimsesizim artık...kırdım zincirlerimi bir bak yokum artık...
belkide...belkide herzaman yaptımgım gibi yine susmalıyım ;gerekli gereksiz yerli yersiz ne varsa hayatta yine eski tozlu raflarına kaldırmalıyım...ve yine sustum;kendi yanlızlığımda...